Een jong gezin koopt een compacte rijwoning. Geen grote vierkante meters, wel de ambitie om ruim te leven — en de vraag hoe je een huis ontwerpt voor een leven dat zich nog moet ontvouwen. Voor kinderen die opgroeien, voor gewoonten die veranderen, voor mensen die je nog niet kent.
We kiezen radicaal voor samennemen in plaats van opdelen. Geen aparte keuken en eetkamer, maar één leefruimte met grandeur. Geen standaardhoogte, maar een hoogte die meegaat met de functie. De scheiding tussen de zones gebeurt via een patio met spiegelwand — geen muur die afsluit, maar een ingreep die de ruimte openbreekt en vergroot. Wat klein is, voelt groot.
De woning is tot de laatste kast op maat gemaakt — en toch nooit af in de verkeerde zin. Ze past zich aan: aan een gezin met twee kinderen, aan een alleenstaande met hobbyruimtes, aan wie er ook woont. Wat vastligt is niet de indeling, maar de warmte. De wil om te ontvangen — zichzelf, en zijn gasten.